روز سه شنبه یازده دی ماه مرحله ی دوم ورک شاپ عباس کیارستمی در کارخانه ی چای ندا در لاهیجان بر گزار شد.این مراسم به دعوت احمد میراحسان و حمایت مالی یاورزاده مدیر کارخانه ی چای ندا در لاهیجان بر گزار شد.سال گذشته این مراسم برای هنرجویان فیلمسازی و فیلمسازان جوان ترتیب داده شد و از آنها خواسته شد تا فیلمی کوتاه در مورد چای بسازند .تعداد زیادی فیلم ساخته شد و ازبین آنها این فیلم ها انتخاب و برای پخش در نظر گرفته شد :

۱ – چای از آرمان فیاض

۲ –یک فنجان آرامش از بهدادرویان و مریم مهری

۳ – چای شیرین از  نظیف کار

۴ – شب و ... ازداود صدری

۵ – جذبه از مازیار یوسفی

۶ – جمشید از کوروش فرزانگان

۷ – دیتیل از مهفام نزهت شعار

۸ – سیزیف چای می نوشد از مهدی دانش رفتار

۹ – یک روز کاری از نیما حسندخت

۱۰– رقص کنان باید رفت از محمد خداشناس

۱۱– ۶۰ ثانیه چای از حسین غلامی

۱۲– در صدو چهل ثانیه از کامبیز نوروزی

۱۳– آقا سید حسینی از رضا کاظمی

۱۴– A  از حسین غلامی

۱۵– رخصت چای از میثاق نزهت شعار

۱۶– E از حسین غلامی

۱۷– چند استکان چای تلخ برای مرگ از جواد میرزایی

۱۸– نفس سبز از سهیلا صداقت

۱۹–یهودا از مجتبی غلامی

۲۰–چای از یاسر شعبانی

۲۱– تی نت از نواب محمودی

۲۲– چای قند پهلو از بهادر حکیمی

۲۳– چوره از میثاق نزهت شعار

در کنار این مراسم که در دو روز اجرا شد نمایشگاه عکس های کوروش رنجبر و نمایشگاه نقاشی محمد خداشناس برپا بود که با استقبال حاضرین مواجه شد.کوروش رنجبر تعداد۲۰ قطعه از عکس های عباس کیارستمی و ۲۰قطعه از عکس های آزاد خود را به نمایش گذاشته بودو محمد خداشناس برای اولین بار تعدادی از پوستر های گرافیکی گرافیست های مطرح ژاپن ، ایتالیا ، و آلمان را به نمایش گذاشته بود که به صورت اورژینال توسط خود هنرمندان فرستاده شده بود.از جمله بخش های جذاب برنامه حضور جعفر پناهی دیگر کارگردان مطرح سینما و سیف ا... صمدیان عکاس و مدیر مجله ی تصویر بود.کلهر نیا مدیر هنری شبکه ۴ از دیگر مهمانان آن روز بودند.پس از دیدار از نمایشگاه های عکس و پوستر و نقاشی ، فیلم های فوق به نمایش در آمدند که بسیار مورد توجه حاضرین از جمله عباس کیارستمی قرار گرفت .سپس احمد میر احسان از کیارستمی خواست که در مورد فیلم ها حرف بزند و نظرش را بگوید که کیارستمی با ذکر این نکته که از همه ی فیلم ها راضی بوده و برای اش جالب بوده که کارگردان های جوان به نفس سینما رسیده اند گفت که در کارگاه های دیگر باید کلی وقت بگذارد تا این مورد که سینما یعنی چه و فیلم کوتاه چه طور ساخته می شود جا بیفتد ولی این ورک شاپ علیرغم اینکه حرفی در این مورد زده نشده ولی خیلی خوب به آن حس رسیده اند و نکته ی جالب دیگر این که در همه ی فیلم ها نوعی سکوت دیده می شود که قابل ارزش است و برخلاف همه که هنرجویان سعی می کنند تلویزیون را الگوی خود قرار بدهند این جوان ها بدون توجه به جریان موجود به یک حس مشترک رسیده اند و در پایان هم با ذکر این نکته که همه ی فیلم ها خوب بودنداز چند فیلم که بیشتر موفق بودند نام بردو نظرش را در مورد آن ها گفت از جمله در صد چهل ثانیه از کامبیز نوروزی و یک روز کاری از نیما حسندخت و پس از آن بقیه فیلمها پخش شدروز دوم نیز برنامه ی جالبی اجرا شد که دعوت از استاد تهامی فیلسازو محقق سینما  و پیروز کلانتری و رضا بهرامی نژاد  مستند ساز  بود.روز دوم با نمایش فیلم های مستندی از کیانوش عیاری و مختاری ادامه داشت که پس از آن آقایان تهامی ،کلانتری و بهرامی نژاد و میراحسان هر کدام جداگانه به سخنرانی پرداختندو در ادامه از فیلمسازان جوان خواسته شد هر کدام دلیل روی آوری به سینمای مستند را بیان کنند.

خواب دیدم که توی یک بطری گیر افتاده ام و هیچ کس دور و برم نیست و بیهوده تلاش

می کنم که از آن بیرون بیایم و هر چه فریاد می زنم کسی صدای ام را نمی شنود.آن قدر تلاش می کنم که خسته می شوم و خواب ام می برد.در خواب می بینم که در جایی قدم

می زنم که آشنا نیست و مشغول لذت بردن از اطراف ام هستم .ناگهان صدایی می شنوم

که کسی کمک می خواهد.با دقت گوش می دهم و به طرف صدا می روم و مردی را

می بینم داخل یک بطری گیر افتاده است و فریاد می زند و کمک می خواهد .بطری را بلند می کنم و نگاه اش می کنم و از تعجب خشک ام می زند .آن مرد من بودم .هر دو به هم نگاه می کنیم .می خواهم نجات اش بدهم ولی همان موقع از خواب بیدار می شوم .

لب

لب ها

بی رنگ ، بی نشاط

بی رمق ، بی لب

لب

لب دوز ، لب سوز

سوز ، سوزیدن

تنهایی

سوزیده

شب ، روز ، سوز

مرد ، زن ، بی لب ، بی رمق

لب ، لب ها ، بی لب

می سوزند .

عطر کاج جوانی را داشت

که برف تازه را از شانه های اش تکانده باشد

گفتم برو

خودم رفتم

که رفتن ات را نبینم

با لبی که لبریز از بوی و عطر

کاج جوانی بود

که شب را با ساقه های اش

بوسیده باشد.

نام موسی علیجانی در گیلان مترادف با هنرمندی است که به سختی می شود در مورد او عنوان خاصی به کار برد.او داستان و فیلمنامه می نویسد، به کار آهنگسازی مشغول است ، برای بیش از ده فیلم کوتاه وبلند آهنگ ساخته است و آموزش موسیقی به کودکان و بزرگسالان از جمله فعالیت های حرفه ای او محسوب می شود.تا به حال دو مجموعه داستان ، یک نمایشنامه ، و یک کتاب آموزش موسیقی به کودکان را منتشر کرده است.در فیلم قطعه زمستانی اثر فرهاد مهرانفر بازی کرده است و در کنار آن نوشتن فیلمنامه و آهنگسازی فیلم هم کار اوست.دو فیلم کوتاه ساخته است.یکی "ویولن زن روی برف " و دیگری "پنجره " ، که این آخری جوایز زیادی را درو کرده است از جمله جایزه ی بهترین فیلم از نظر موضوع ، در بخش مسابقه ی فستیوال فیلم لوکانیای ایتالیا .علیجانی کنسرت های متعددی را برگزار کرده است که در آنها به عنوان خواننده ،نوازنده ی ویولن و یا سرپرست گروه کر حضور داشته است.سال ۱۳۸۱ چهار قطعه برای پیانو و آواز روی اشعار شاعر معاصر مهرداد فلاح ساخته است و پس از آن در سال بعد قطعه سمفونیک " باز باران " را بر روی اشعار گلچین گیلانی تصنیف نمود.علیجانی در حال حاظر مشغول ساخت سومین فیلم اش  باعنوان " ابرها " است و در کنار آن چیزی که به شدت درگیر اش شده  ، عکاسی است.آن قدر برای اش مهم شده است که گاهی از صبح فقط عکس می گیرد ولی هنوز راضی نیست و به گفته ی خودش در حال تست گرفتن است هر چند عکس های بسیار زیبایی گرفته است و با دیدن آن نگاه اش را تحسین می کنیم ولی خود  اوهنوز راضی نیست.او در این عکسها به مکاشفه در اشیاء پیرامون اش می پردازد و نگاه ریزبین اش در جستجوی چیزها یی است که ما به ساده گی از کنار شان می گذریم .باید دید این هنرمند پرکار به چه نتایجی می رسد.